ما نيستيم كه به سراغ انديشه مي رويم انديشه است كه به سراغ ما مي آيد ما نيستيم كه به ياد مي آوريم بل هستي است كه چيزي در ما بيدار مي كند ما زبان را به كار نمي بريم بل زبان ما را به كار مي گيرد زبان ابزاري در اختيار ما نيست رويداد از آن خود كننده اي است كه امكانات عالي انساني را پيش مي كشد  اين ما نيستيم كه با وا‍‍ژه ها بازي مي كنيم  بل گوهر زبان است كه با ما بازي مي كند  انسان بايد بكوشد تا به طور واقعي در زبان زندگی كند  ....

     هايديگربا انكار منش فاعلي انديش مند ادعاي بزرگ متافيزيك را كنار گذاشته  وديگر نمي توان به او اتهام ذهن باوري و اراده باوري وغيره زد .

هايديگر:  "تمامي شعرهاي يك شاعر كه به راستي در كنش شاعرانه در گير باشد شعرهاي به خانه رسيدن  هستند"

           مرداد

ما بدهكاريم
به كساني كه صميمانه ز ما پرسيدند
معذرت مي خواهم چندم مرداد است ؟
و نگفتيم
چونكه مرداد
گور عشق گل خونرنگ دل ما بوده است

"با مفهوم سازي بايد جنگيد، چون چيزي است كه واقعيت دارد. "
(مالارمه)

‌‌با شكست نظامِ"تقابل‌هاي دو تايي"، راه براي خودنمايي گسترده نامتعين معاني در نمايش"پينوكيو" باز مي‌شود. به تعبيري رهايي از بند حتميتِ معنايي و تلاش براي بن فكني در ساحت ساختارهاي محتوم متني و اجرايي، به نحوي كه نوعي گريز از مركز را در ساحت معنا به نمايش بگذارد، عمده‌ترين دستاورد نمايش"پينوكيو" به شمار مي‌رود. در اين رويكرد، به هم ريختن تقابل‌هاي دو تايي، موجد تكثر معاني و موجب شكست كامل نظام"تك معنايي" مي‌شود و طرفه آن كه در اين راستا، انتخاب"پينوكيو" به عنوان شخصيت محوري نمايش و نحوه مواجهه او با ديگر شخصيت‌ها در طول سفر، مهمترين نقش را در جهت دستيابي به مقصود"گريز از مركز "و عدم قطعيت معاني و فروپاشي باورهاي رايج تماشاگر ايفا مي‌كند.
مفهوم تقابل‌هاي دو تايي، ناظر بر زوج‌هاي معنايي متقابلي است كه غالباً در يك رابطه سلبي و ايجابي با يكديگر قرار دارند و از اين رو گستره‌اي از مفاهيم تعيين شده‌اي را كه معيار و ملاك شناخت انسان محسوب مي‌شوند، در برمي‌گيرد.                                                                                                          

                              اشكان غفارعدلي

 فيلم آينه با يوری، همان پسر نوجوان كه به‌سختی سخن مي‌گويد، و تلاش او برای حرف زدن؛ آغاز می‌شود. او سرانجام به‌كمك مربی خود، بدون هيچ مشكلی، سخن می گويد: « من می‌تونم حرف‌ بزنم.» بلافاصله بعد از اين حرف اوست كه تيتراژ و همچنين موسيقی باخ، آغاز می‌شود. اكنون همه‌چيز برای تاركوفسكی فراهم است. او می‌تواند از خاطرات، كودكی و رنج‌هايش سخن بگويد. بابك احمدی در تعبيری زيبا؛ صدای يوری را وقتی می‌گويد « من می‌تونم حرف بزنم»، به نگاه چشم‌هايی همانند می‌داند كه ناگهان بينا می‌شوند.

فيلم آينه با فرياد از سر شادی پسری ديگر ( اين بار، پسری خردسال ) به اتمام می‌رسد. گويی حالا كه هنرمند از گذشته رها گشته، آينده را فرياد می‌زند: «خاطرات كودكی كه سال‌ها مرا رنج می‌دادند به ناگاه محو شدند. سرانجام كابوس خانه‌ای كه بيشتر سال‌های كودكی من در آن سپری شده بود، از بين رفت. سالها پيش می‌خواستم خيلی ساده قلم را روی كاغذ به‌حركت درآورده و خاطراتم را بنويسم. آن روزها هيچ به‌فكر ساختن يك فيلم نبودم. بيشتر به‌فكر نوشتن داستانی بودم درباره‌ی سال‌های جنگ.» در اين حرف‌ها تاركوفسكی از خاطراتی می‌گويد كه او را دچار رنج كرده بودند. از كابوس‌هايی كه ديگر از بين رفته‌اند. فيلم آينه، تجلی همين رنج‌ها و كابوس‌ها ست.

فيلم بخت كور به كارگرداني كريشكوف كيشلوفسكي 1981 است اين فيلم شايد نسبت به سه گانه رنگهاي آبي سفيد و قرمز براي عموم شناخته شده نباشد در بين فيلم هاي كيشلوفسكي فيلم هاي كوتاه مستند فرار كرده است غرب زندگي رمزوه شهروندان كارگران گرچه اشكارا فيلم ساز سياسي نبود به زودي دريافت ويژگي سياسي كشور از اين معقوله گريزي نيست سانسور فيلم كارگران باعث ترديد بيان حقيقت شد و حادثه هنگام ساختن بعنوان مدرك در حادثه جنايي فيلم داستاني هنري افزون تري مي داد بهتر به تصوير بكشد اولين فيلم هاي داستاني واقعيتهاي اجتماعي بوده با شويه مسند گونه ساخته شده فيلم هاي اخر او اين اثار اغلب تصوير گر زندگي ادمي رو به ازهلال بود بخت كور با تاكيد انتخاب عقلاني انسان و نه اجتماع .

، بود. سارتر به آزادی بنیادی انسان اعتقاد داشت و باور داشت که «انسان محکوم به آزادی است.»

در دومین دورهٔ حرفهٔ زندگی‌اش، سارتر به‌عنوان روشن‌فکری فعال از نظر سیاسی شناخته می‌شد. سارتر از طرفداران کمونیسم بود، هرچند که هرگز به‌طور رسمی به عضویت حزب کمونیست درنیامد. وی بیشتر عمر خویش را صرف مطابقت دادن ایده‌های اگزیستانسیالیستی‌اش کرد. سارتر معتقد بود که انسان باید خود سرنوشت‌اش را تعیین کند. وی هم‌چنین، مطابق با اصول کمونیسم، باور داشت که نیروهای اقتصادی-اجتماعی جامعه که از کنترل انسان خارج هستند، نقشی حیاتی در تعیین مسیر زندگی اشخاص دارند.

در سال ۱۹۶۴ سارتر برندهٔ جایزهٔ ادبی جایزه نوبل ادبیات شد ولی از پذیرفتن آن امتناع ورزید. در همین سال، رئیس سازمانی شد به نام دفاع از زندانیان سیاسی ایران که کارش تا پیروزی انقلاب ۱۹۷۹ ادامه داشت.

سارتر در سال ۱۹۸۰ از دنیا رفت. خاکستر او در گورستانی در پاریس به خاک سپرده شد. پس از مرگ سارتر، سیمون دوبووار کتابی با نام مراسم وداع در مورد مرگ وی نوشت.

       ساده است   بهره جویی از انسانی دوست داشتنش بی احساس عشقی

                              او را به خود وانهادن و گفتن که دیگر نمی شناسمش

    ساده است   لغزشهای خود را شناختن  با دیگران زیستن به حساب ایشان

                                                    گفتن که من اینچنینم

ساده است  چگونه می زییم    باری زیستن سخت ساده است 

                                                                                  پیچیده نیز هم   

                            درختی زیبا شد

                                               درختی ش کس ت    

                   نه آدمم   نه گنجشک       

                              اتفاقی کوچکم

                                    هربار می افتم

                                                        دو تیکه می شوم

             نیمی را باد می برد 

                                      نیمی را مردی که نمی شناسم      

            وی در نوشته ها و مصاحیه های گوناگون"deconstruction را تعریف ناپذیر دانسته و آن را گونه ای رمزآمیزو عرفانی "تجربه امر محال"تلقی کرده است.تاریخ فلسفه چیزی نیست جز رشته ای از کوشش های مکرر و عبث برای یافتن به معیارهایی که بتواند پایه و اساسی برای روشنی معنا باشد.ولی هدف "deconstructionبرآشفتن رویای عقل در رسیدن به درک قطعی و نهایی حقیقت و معنای اولیه است.

         مشکل پیش روی "deconstruction

 "deconstruction  دریدا باید پاسخی برای این پرسش داشته باشد که چه گونه میتوان تمامی معنا بخشیدن ها را که در "لوگوس"ریشه دارند  ـ به ویژه حقیقت را ــ به دست "deconstructionسپرد بی آن که این کوشش خود گونه ای  معنا بخشیدن باشد.

 امروز ما هم قدم در دنیای مجازی شما گذاشتیم.راستش وبلاگ نویس خوبی نیستم. ولی سعی می کنم که بعدا بهتر شود

     اگر کم و کاستی پیش آمد به برزگیتون این حقیر رو ببخشید.