تبليغاتX
فرورانه

 

 

 هنر مدرن بنيان زيبايي شناسي منفي را ميريزد چراكه فلسفه هنر كلاسيك تنها در شكل ظهور هنر نازل وپست و مردمي زنده مي ماند.

آدورنو در زيبايي شناسي مي نويسد" آثار مدرن مثل آتش بازي است يگانه شكل هنر كه نمي خواهد به نتيجه برسد .بل فقط لحظه اي مي درخشد ,ودر دود ناپديد مي شود....اگر تمامي هنر جنبه ي دنيايي يافتن روشنگري باشد ,آنگاه هر اثر در ديالكتيك روشنگري شركت خواهد كرد.هنر با مفهوم ضد هنر در اين ديالكتيك نقش مي يابد .هنر از مفهوم خود مي گذرد تا بدان وفادار بماند"

آدورنو به والتر بنيامين هشدار ميدهد  كه در دفاع از هنر توده ,و از ميان رفتن تجلي در هنر و همگاني و يكسان شدن لذت زيبايي شناسانه ,در واقع تسليم "يكرنگ سازي سرمايه "شده است.
+ نوشته شده در شنبه 1386/06/31ساعت 12:28 توسط موسی زاده |

۱

بنفشه هاي زرد

بنفشه هاي بنفش

هر دو سفيد

زير برف بهاري

 

2

بر شاخه ي چنار

كبوتري سپيد

بر شاخه نارون

كلاغي سياه

رو در رو

 

3

ايستاده ام

بر بلندي

در قعر دره

سايه ام مرا فرا مي خواند

 

4

خاري در چشم

خاري بر دل

خاري در پا

بهاري در راه

 

5

در شبي بي ستاره

به چاهي فرو مي روم

كه انتهايش

به گل سفيدي مي رسد

پنج پر

 

6

از سايه ام سبقت مي گيرم

سايه ام تعقیبم مي كند

سايه ام سبقت مي گيرد

سايه ام را تعقيب مي كنم

اين بازي تا كجا ادامه دارد

 

7

در بركه ي كوچكي با دو مرغابي

هم خورشيد مي تابد

هم ماه

 

8

به دنبال يك كلمه مي گشتم

ذهنم ياري ام نكرد

به بي راهه رفتم

گم شدم

 

9

جويباري روان

از پيله ور عليا

به پيله ور سفلي

كه مردمانش در ستيزند

سال ها

 

10

تحت تعقيبم

با سايه اي كه در كودكي

همبازي من بود

با من بزرگ شد

با من خميده شد

مرا تعقيب مي كند

هم چنان

تا گور

عكسها  كار كيارستمي مي باشد.

+ نوشته شده در جمعه 1386/06/16ساعت 22:4 توسط موسی زاده |

 

ماركس مي گويد: نویسنده کارگری تولیدی است زیرا او ناشرخودرا ثروتمند میکند درست همان کاری که کارگر تولیدی برای سرمایه دار انجام می دهد».

مارکس از این حکم که زندگی تعیین کننده آگاهی است و نه برعکس، به این نتیجه می رسد که « هنگامی که واقعیت توصیف شود فلسفه ای خود بسنده دیگر از بین می رود، و دست بالا جمع بندی کلی ترین نتایج و تجرید هایی خواهد شد که از مشاهده تکامل تاریخی انسان به دست می آید» جز این بنیان روش شناسانه تازه، مارکس درایدئولوژی آلمانی نکته دیگری نیزمطرح کرد  و آن تعریف تازه ای است از ایدئولوژی.

بنا به این تعریف، ایدئولوژی بیانگر واقعیت نیست برعکس بیان بازگونه واقعیت است. همان طور که آدمها به گونه ای نادرست می پندارند که آگاهی شان تعیین کننده زندگی مادی آنهاست، در تمامی گستره های زندگی خود، و از آن میان در هنر نیز همه چیز را باژگونه می بینند. این سان ایدئولوژی را می توان نظام پندارهای خیالی و واهی، یا« آگاهی دروغین » خواند که در تضاد است با دانش راستین و « علمی » این نکته بسیار مهمی در زیبایی شناسی مارکسیستی است.

هنر از نظر مارکس وجه خاصی است از بیان آگاهی اجتماعی. این جنبه خاص نتیجه جدایی نسبی و محدود ذهن هنرمند است از سطح آگاهی اجتماعی دورانش. تأکید اینجا بر واژه نسبی است، یعنی فاصله هنرمندان از سطح آگاهی اجتماعی روزگارشان همواره در یک حد نیست. اما خواست ها و اشتیاق های آنان در بیشتر موارد یکسان در تضاد با عقاید اجتماعی روزگارشان قرار می گیرد و همواره نیز جنبه بخردانه ندارد یا از سوی جامعه چنین ارزیابی نمیشود. همان طور که ادراک هنرمند از طبیعت با ادراک علمی متفاوت است، شناخت اجتماعی او نیز درکی است خاص، در موارد زیادی پیش تر از دورانش هنرمند تولید کننده است.

   

 لطفا نخوانده نظر ندهید!!!!

+ نوشته شده در جمعه 1386/06/09ساعت 15:27 توسط موسی زاده |

     روزنامه گرفته بودم

                     همه را گرفته بود

تلوزيون ,رسانه سردي است

                          سردتر از خبر كسي كه در اورست مرد

            راديو اما ,گرم

                               گرمتر از خوني كه بجوشد از خروش پارازيت ها

 و من قرص اعصاب

                         مي اندازم بالا....

                                               .... بالا مي اورم دروغ هايش را

                                                                 روزنامه هايش را

 لا به لاي روزنامه ها ,بايد پيام تسليتي بفرستيم

                                                       برسد دست شيشه پاک کن ها....

                                                                                                                                     موسی زاده

+ نوشته شده در چهارشنبه 1386/06/07ساعت 1:45 توسط موسی زاده |

 

نيچه مي گويد: ما چيزي هستيم كه انجام مي دهيم.انديشمندان پست مدرن همين تعبير نيچه را در بحث درباره ي مرگ سوژه وتاكيد بر كنش ,منش و اثر هنري به كار گرفته اند .آنها صيرورت وشدن مورد بحث او را در تخيل فراگردهاي اجتمايي _فرهنگي سودمند مي انگارند.

    اسلاوي ژيژك فيلسوف و روانكاو اسلوونيايي به نيچه نزديك شده است.

او مي گويد " باورها و اعتقادات ما آنچه كه انجام مي دهيم است ,نه آنچه احساس مي كنيم يا مي انديشيم"

+ نوشته شده در چهارشنبه 1386/06/07ساعت 1:32 توسط موسی زاده |

 

          محسن نامجو هم از ایران خارج شد

پای بگذار به اون راهی که فقط فکر کنی بهتری"

 

یک روز از خواب پامیشی

می بینی رفتی به باد

هیچکس دور و ورت نیست

همه رو بردی ز یاد

چندتا موی دیگه ات سفید شد   ای مرد بی اساس

جشن تولد تو باز مجلس عزاست، بریدی از اساس

قوز پشتت بیشتر شد، شونه هات افتاده تر

پیرامونتو ببین با دقت، می سوزن خشک و تر

 

اینکه زاده آسیایی رو می گن جبر جغرافیایی

اینکه لنگ در هوایی صبحونه ات شده سیگار وچايي

ای عرش کبریایی چیه پس تو سرت؟

کی با ما راه می آیی جون مادرت!

       اينكه دستاتو رو سر مي زارن

      اينكه باهات هيچ كاري ندارن

      اينكه تو بازيشون راهت نمي دن

       اينكه سر به سرت مي زارن

 

اینکه زاده آسیایی رو می گن جبر جغرافیایی

اینکه لنگ در هوایی صبحونه ات شده سیگار وچايي

 

+ نوشته شده در پنجشنبه 1386/06/01ساعت 13:58 توسط موسی زاده |

        تو را به سرخ

                         به آبي

        تو را به پاكي و رادي

        تو را به آزادي

                          به سبز دشت جهان گرگ باش

                                                         بره مباش!

       تو را به عشق

                          به آبي

                       به گيسوان شب و دم سپيده شادي

                                       عروس باش

                                                 عروسك مباش!

    نصرت رحمانی

+ نوشته شده در پنجشنبه 1386/06/01ساعت 0:9 توسط موسی زاده |